Tuğçe Tatari
Fakide Kaya anlatıyor: Kızımın mezarını 27 yıl aradım, kemiklerine hasret kaldım. Türk halkı bunu anlamalı. İnsanlar birbirinin yasını anlayabildiğinde, birbirinin çocuğunun ölümünü kendi çocuğunun ölümü kadar ağır gördüğünde barış olur. Umarım artık ne asker ne polis ne de gerilla cenazesi gelir. Bu topraklar hepimize yeter, hepimizi besler, yeter ki birbirimize saygı gösterelim. Barış için kim ortaya bir irade koyarsa sonuna kadar destekliyoruz. Bir gün barış gerçekleşirse, kızımın mezarının başına gidip ona bu müjdeyi vereceğim ve mezarının başına bir barış ağacı dikeceğim…






