Hafta sonu iki şehir arasında gidip geldim. Cumartesi Gaziantep’te, Pazar Adana’da benzer soruları farklı salonlarda, farklı yüzlerle konuştuk: Barış nasıl toplumsallaşır? Gaziantep’te daha çok sürecin kendisi, tıkanıklıkları, ihtimaller konuşuldu. Adana’da ise konuşma, gözaltında zorla kaybetmelere karşı mücadele haftasının açılışıyla birlikte, başka bir derinliğe taşındı. Çünkü barış, sadece geleceğe dair bir ihtimal değil; geçmişle ne yaptığımızla da ilgili. Kaybedilenlerin yokluğunda konuşulan her barış cümlesi eksik kalıyor.






