Vedat İlbeyoğlu
Sürece dair tartışmalar iki yıldır sürüyor. MHP’nin Türkçülük arsasında gecekondu yapma motivasyonuyla çakallığa soyunan sağ siyasetin ırkçı-faşist bölüklerinin akıl ve izanla ilgisi olmayan, “Devletin anahtarını Öcalan’a teslim ettiler” vb. zırvalarla cepheden yürüttükleri ‘istemezükçülüğü’ bir kenara bırakalım. Zira bunların yaptığı tartışma ya da eleştiri değil; savaşın ilelebet sürmesini siyasete tahvil eden gözü kararmış akbabalık… Önemli bulduğumuz, iktidarca ‘terörsüz Türkiye” diye kodlanmış sürecin az çok sahip çıkılabilir bir çözüm ve barış eksenine doğru zorlanmasına katkı sunabilecek tartışma çerçevesidir. Bunu veri aldığımızda, halka tamamen kapalı yürüyen, adı bile taraflarca farklı anılan bir sürecin tartışmalara konu olmaması, belirleyici ya da güçlü tarafın yani iktidarın lehine bir durum olurdu. Bu anlamda tartışmak gereklidir, ihtiyaçtır. Geçen yazıda da belirtmiştik, her süreç eleştirisini çözüm ya da barış karşıtlığı olarak değerlendirmek çözüm ve barış mücadelesinin hayrına değildir. Bunun örneklerini gördük ve görüyoruz. Bu konuda bir denge oluşturulmadığı ve hadi söyleyelim özgüvenli, olgun bir tutum geliştirilmediği, eleştiriden (hakaretten değil ama) beslenilmediği sürece gösterilecek her agresif, reaksiyoner tepki kendisinde bir irtifa yitimine yol açabilecektir.
