Hediye Levent
Suriye’de eski yönetim devrildiğinden beri küçüklü büyüklü ve farklı sebeplerden gösteriler hep vardı. Özellikle azınlıkların gösterileri ölümlerle sonuçlandı ancak ülkenin tamamına yayılan gösteriler hiç olmamıştı. Hele de İdlip, Hama ve Halep kırsalları, Deir Ez Zor gibi yerlerde yaşayanlar bu gösterilere pek katılmamış, Ahmed Eş Şara yönetimine olan bağlılıkları sebebiyle ülkedeki huzursuzluklara sabır göstermişlerdi.
Peki ne oldu da bizzat Eş Şara’ya yıllardır destek veren insanlar, aşiretler sokaklara döküldü ve lastik yakıp ana yolları kapatacak kadar öfkelendi?
Öncelikle şunu belirtmek gerekiyor; bu gösterilerin siyasi bir yönü yok, mesele tamamen her geçen gün daha da ağırlaşan ekonomik şartlar ve bu şartlar Eş Şara yanlısı ya da karşıtı herkesi ayrım yapmadan etkiliyor.
Olayların fitilini ateşleyen sebep akaryakıta 9 gün içinde iki kez zam yapılması oldu. Mazota, benzine yüzde 40’a varan oranlarda zam yapıldı. Bu arada Tartus-Banyas’taki rafineri tamirat ve kapasite artırma için kapatıldı. Zamma paralel olarak piyasaya sürülen akaryakıt miktarı düştü. Günlük ortalama 300 bin varil ihtiyaca karşılık 100 bin varile bile ulaşmayan akaryakıt arzı zammın etkilerini daha da katladı.
