Askeri diktatörlük döneminde kaybedilen oğlunu ararken insan hakları mücadelesinin simgelerinden birine dönüşen Almeida, onlarca yıl boyunca hafıza ve adalet talebinin en güçlü sesleri arasında yer aldı.
HABER MERKEZİ- Arjantin’de insan hakları mücadelesinin sembol isimlerinden Taty Almeida, 95 yaşında hayatını kaybetti. Haberi, Plaza de Mayo Anneleri’nin Kurucu Çizgi (Línea Fundadora) adlı grubu duyurdu.
Kuruluşun sosyal medya üzerinden yayımladığı açıklamada, “Sevgili Taty Almeida’nın bugün aramızdan ayrıldığını derin bir üzüntüyle bildiriyoruz” denildi. Açıklamada Almeida’nın mirasına atıfla, “Bize sevmenin direnmek olduğunu, kaybedilen tek mücadelenin vazgeçilen mücadele olduğunu ve sevgiden daha güçlü bir kuvvet bulunmadığını öğretti” ifadelerine yer verildi.
Yaklaşık üç haftadır Buenos Aires’te hastanede tedavi gören Almeida’nın cenazesinin pazartesi günü başkentteki Once semtinde halkın ziyaretine açılacağı bildirildi.
OĞLUNUN KAYBEDİLMESİ HAYATINI DEĞİŞTİRDİ
Asıl adı Lidia Stella Mercedes Miy Uranga olan Taty Almeida, 1930 yılında dünyaya geldi. Öğretmen olarak çalışan Almeida, üç çocuk annesiydi.
Onun yaşamındaki dönüm noktası, tıp öğrencisi olan 20 yaşındaki oğlu Alejandro Almeida’nın 1975 yılında ortadan kaybolması oldu. Sol görüşlü bir aktivist olan Alejandro, dönemin silahlı örgütlerinden Devrimci Halk Ordusu (ERP) ile bağlantılıydı.
Almeida, yıllar sonra verdiği bir söyleşide, “Bu öfkeyi sevgiye ve barışçıl mücadeleye dönüştürdük” sözleriyle yaşadığı kaybın ardından benimsediği mücadele anlayışını anlatmıştı.
Una vida entera buscando a tu hijo. Descansá en paz, Taty Almeida. 🕊️🤍 pic.twitter.com/v80D0vfn7G
— jere 🇦🇷 (@jereragusa) June 14, 2026
Arjantin’de insan hakları örgütlerine göre yaklaşık 30 bin kişi, önce aşırı sağcı Triple A milisleri tarafından, ardından da 1976-1983 yılları arasında ülkeyi yöneten askeri diktatörlük döneminde kaçırıldı, öldürüldü veya zorla kaybedildi. Taty Almeida, oğlunun naaşına hiçbir zaman ulaşamadı.
PLAZO DE MAYO ANNELERİ’NİN ÖNDE GELEN SESLERİNDENDİ
Almeida, 1979 yılında Plaza de Mayo Anneleri hareketine katıldı. Hareket, askeri rejim sırasında kaybolan çocuklarının akıbetini öğrenmek isteyen kadınların öncülüğünde doğmuştu. İlk grup, 30 Nisan 1977’de Buenos Aires’teki başkanlık sarayının önündeki Plaza de Mayo Meydanı’nda toplanarak cunta yönetimine meydan okumuştu.
Bir asker ailesinden gelen Almeida, başlangıçta harekete katılmakta tereddüt ettiğini anlatıyordu. Hem babasının hem de erkek kardeşinin asker olması nedeniyle şüpheyle karşılanmaktan korktuğunu söyleyen Almeida, örgüte katıldıktan sonra bunun hayatını değiştiren bir deneyim olduğunu ifade etmişti.
Boynundan eksik etmediği beyaz başörtüsüyle tanınan Almeida, sonraki yıllarda insan hakları gösterilerinin, diktatörlük suçlarına ilişkin davaların ve Arjantin’deki hafıza politikalarına ilişkin tartışmaların sürekli aktörlerinden biri oldu.
“TATY BİR SAVAŞÇIYDI”
‘No hay que tenerle miedo a la palabra militancia. Militancia es compromiso. Ayudar al otro como hizo Alejandro, como hicieron los 30.000. A pesar de los bastones y sillas de ruedas, las locas seguimos de pie’. 24/3/23
Eterna Taty Almeida. pic.twitter.com/wLjM2fpT4b— IamRGR (@IamRGR1) June 15, 2026
Almeida’nın ölümü, insan hakları savunucuları, siyasetçiler ve kültür dünyasından çok sayıda isim tarafından üzüntüyle karşılandı.
Plaza de Mayo Büyükanneleri’nin önde gelen temsilcilerinden Estela de Carlotto, televizyona yaptığı açıklamada Almeida’yı “bir savaşçı” olarak nitelendirdi ve “Mücadeleye devam edeceğiz. Acımız daha büyük ama geri adım atmamalıyız” dedi.
Eski Devlet Başkanı Cristina Fernández de Kirchner ise sosyal medya paylaşımında Almeida için “Hayatı onurlandırmayı bilen yorulmak bilmez bir mücadeleciydi” ifadelerini kullandı.
Taty Almeida son yıllarda, Devlet Başkanı Javier Milei yönetiminin hafıza, hakikat ve adalet politikalarına yönelik yaklaşımını sert biçimde eleştiriyordu.
Almeida, Mart 2026’da askeri darbenin 50. yılı dolayısıyla düzenlenen anma etkinliklerinde de önemli konuşmacılar arasında yer almıştı.
