Fehim Taştekin
Ayak oyunlarıyla savaş dayatanların ellerindeki zarlar her açıdan hileli. Daha ilk andan itibaren süreci rayından çıkaracak ateşkesi bozabilecek tutumlar sergilendi, sözler edildi.
Trump, İran’ın getirdiği 10 maddelik teklifin müzakerede temel olabileceğini söyledikten sonra bundan çark etti. Beyaz Saray, Trump’ın bu teklifi çöpe attığını iddia ederken Başkan Yardımcısı Vance de 10 maddelik üç ayrı metnin medyada dolaştırıldığını öne sürerek suyu bulandırdı. Ama Trump’ın kabul ettiği maddeleri de açıklayamadılar. Çünkü bunların her biri Amerikan hezimetini tescilliyor.
İsrail’in sabotaj girişimlerine de prim verdiler. Ara bulucu Pakistan, ‘Lübnan dahil bütün bölgelerde ateşkesin derhal yürürlüğe gireceğini’ duyurduktan kısa bir süre sonra İsrail, ‘ebedi karanlık’ adını verdiği operasyonla Beyrut ve diğer kentleri cehenneme çevirdi.
Trump, İsrail Başbakanı Netanyahu ile görüştükten sonra Lübnan’ın ateşkese dahil olduğuna dair sözünden döndü. Aynı gün İran, İsrail’e misillemeye hazırlanırken Pakistan devreye girdi; görüşmelerin selameti için Tahran’ı bunu yapmaktan alıkoydu. İran’ın Lübnan’a saldırılar durmazsa İslamabad’a gitmeyeceği resti üzerine Trump, Netanyahu’yu tekrar aramak zorunda kaldı. Gergin geçen üçüncü görüşmede İsrail’den saldırıların hafifletilmesini istedi.
Trump Lübnan’ı denklemden çıkarmak için iki yaklaşım sergiledi: Biri, İsrail’in saldırılarda Beyrut’u hedef tahtasından çıkarması. Bu Lübnan’da ateşin kesilmesini garanti eden bir şey değil. Ertesi gün Beyrut’a saldırılar durdu ama Lübnan’ın geri kalanında devam etti. İkincisi, Lübnan ile İsrail arasında paralel bir barış sürecinin başlatılması. Müthiş tuzaklar barındıran taktikler bunlar!
