Hediye Levent
Irak’tan Afrika’ya devlet dışı silahlı grupların tek çatı altına toplanması politikası giderek güçleniyor. Aslında bu politikayı ‘güçlü merkezi hükümetler” trendi olarak adlandırmak yanlış olmaz.
Bölge ülkeleri tarafından hızla hayata geçirilmeye çalışılan bu politikaya göre;
-Herhangi bir ülkedeki devlet dışı silahlı gruplar öncelikle güçlü bir ulusal ordu kurulmasına engel olur. Çünkü silahlı grupların varlığı ile derinleşen bölünme, siyasete ve zayıf da olsa mevcut devletin kurumsal unsurlarına da yayılır. Bu durum da önceliğin ulusal bir ordu kurulmasına ve kaynakların bu yönde kullanılmasına değil çatışan tarafların desteklenmesine yönlendirir. Zaten sahada devlet dışı silahlı grupların olması her an fiili bir çatışma halinin sürmesine yani ülkenin savaş halinden çıkamamasına, kaynakların çatışan taraflara akıtılmasına yol açar.
-Sahadaki silahlı gruplar kontrol ettikleri bölgeler üzerinden aslında kamu kaynakları olan ve ulusal ordu kurulması gibi kamu hizmetine ayrılması gereken gelirlerin bir kısmını kontrol eder. Genelde bu kaynakları zayıf bile olsa devlet kurumları ile paylaşan devlet dışı silahlı gruplara rastlamak da pek mümkün değil.
