Tuğçe Tatari
Geçen hafta ‘Kürt medyası’nda bir haber yayımlandı.
O habere geçmeden neden ‘Kürt medyası’ dediğimi, neden bir ayrım belirtme ihtiyacı duyduğumu açıklamak isterim; çünkü ‘Batı medyası’, önemli ölçüde, devletin de arzusuna uygun olarak Kürt meslektaşlarla arasına öyle bir görünmez duvar ördü, onları kriminalize etti, yaptıkları işi gazetecilik -karar hakkı bizdeymiş gibi- saymadı ki, orada haber olan konuları neredeyse duymuyor, görmüyoruz. Adeta farklı gezegenlerdeyiz!
İşte bu duruma en iyi örneklerden birine de geçen hafta denk geldik.
Yeni Özgür Politika’den Miheme Porgebol’un yaptığı haber normalde bir ülkenin topyekûn donması ve başka şey düşünememesine neden olacak cinstendi.
Fakat bunun olabilmesi için önce yaşanan bu korkunç mağduriyet ve suçla örülü olaylar zincirinin gündem olması gerekirdi.
Önce haberi paylaşayım, sonra işin bu kısmına da yeniden geleceğiz!
Olaylar Özel Batman Şifa Merkezi’nde yaşanıyor.
Bakıma muhtaç, fiziksel veya zihinsel engellilerin maaşı ve devletten bu iş için alınan ödeneklerle dönen bu bakım evinde yaşananlar bir korku filmine bile fazla gelir. Medeni ve gelişmiş bir ülkede kolay kolay olmaz ama hadi oldu diyelim, cezaları da bir o kadar ağır olur.
