Metin Yeğin
On yıl önce Barcelona’da birileri bana şöyle demişti: “Banka bir kişiyi kolayca görmezden gelebilir.” Cümlenin gerisini aslında tahmin etmek zor değil. Bir kişi borçludur. Bir kişi kirasını ödeyemiyordur. Bir kişi evinden çıkarılıyordur. Bir kişi başarısız olmuştur. Kapitalizmin en sevdiği matematik budur: Herkes teker teker.
Geçen hafta Madrid’de bu matematik biraz bozuldu.
Maricarmen Abascal 87 yaşında. Madrid’deki evinde tam 71 yıldır yaşıyor. Yani Franco geldi, Franco gitti; krallar geldi, hükümetler değişti, Avrupa Birliği oldu, krizler oldu. Maricarmen aynı evde kaldı.
Sonra bir emlak şirketi geldi.
Kirası 500 avro civarından 1.650 avroya çıktı. Emekli maaşıyla ödeyemedi. Ve 23 Eylül sabahı polis onu evinden çıkarmaya geldi.
Ama kapıda yalnız değildi.
Yüzlerce insan evin önündeydi. Komşular, kiracılar, barınma hakkı aktivistleri… Polis insanları dağıttı. Maricarmen sedyeyle çıkarıldı. Kalabalık arkasından bağırıyordu:
“Maricarmen, yalnız değilsin!”
