Onur Hamzaoğlu
İkinci Paylaşım Savaşı sonrasında tesis edilen uluslararası hukuk düzeninin sonlanmak üzere olduğu, sonlandığıyla ilgili tartışmalar İsrail’in uluslararası destekle gerçekleştirdiği “Gazze Soykırımı”yla birlikte yoğunlaşmıştı. Ardından, görev tanımı Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi’nin (BMGK) yerini alabilecek şekilde belirlenen Gazze-Barış Kurulu’nun kurulması ve faaliyete başlaması bu saptamayı bir adım daha haklı çıkardı. Şubat ayının son gününde ABD ve İsrail’in İran’a karşı başlattığı silahlı saldırı ve saldırıda hedef alınan tesisler bu tartışmaya son noktayı koydu denebilir. Yüzlerce yıllık birikim sonucunda şekillenmiş ve ortaklaşılmış uluslararası hukuk, temayüller, insanlık değerleri “yeni dünya düzeni”nde olmayacak. Batı için modernizmin esamesi okunmayan dönemleri çağrıştıran, “güçlünün, gücüyle egemen olduğu” yeni bir dünya düzeni tesis edilmek isteniyor.
ABD’nin NATO ülkelerini Hürmüz Boğazı’na müdahaleye davet etmesine verilen “ret” yanıtı dışında savaşın durmasını sağlayabilecek geniş kapsamlı bir çaba da görünür değil. Saldırganları durdurabilecek bugün için tek nesnel müdahale, “şimdiye kadarki saldırı planlarının askeri ve ekonomik başarısızlığının” devam etmesi gibi duruyor. Ancak, bu saldırıyı durdurmak, saldırıdan vazgeçmek zorunda kalsalar bile yenileri kapıda bekliyor olacak. Ta ki dünya emekçilerinin “Yeter! Üreten biziz yöneten de biz olacağız!” diyen örgütlü karşı çıkışı gerçekleşene-sağlanana kadar. Çünkü emperyalizmin bu adımları daha doğrusu varlığını korumak amacıyla atmak zorunda kaldığı bu adımlar yalnızca karşı çıkmakla durdurulabilecek aşamayı çoktan geçti. Ülkelerde, dünyada iktidarın, paranın saltanatının değişmesi gerekiyor.
