Ecehan Balta
28 Mart’ta Toplumsal Hukuk Grubu’nun düzenlediği “Cankurtaran Yaşam Savunmasından Reşit Kibar Davasına: Ekolojik Yağma ve Düşman Ceza Hukuku” başlıklı etkinliğe katıldım. Bu etkinlikte konuşulanlar, bir dosya anlatımının sınırlarını aştı, memleketin hukuk manzarasını önümüze koydu. Reşit Kibar Davası sürecinde, yaşam alanını savunanların nasıl hedefe konduğunu, nasıl yalnızlaştırıldığını ve sonunda nasıl hukukun içinde ikinci kez ezildiğini gösteren daha büyük bir tablo vardı. Ali Şükrü Kibar’ın salondaki varlığı da bir kardeşin yasından fazlasını taşıyordu. Hakikatin nasıl daraltıldığına, adaletin nasıl geciktirildiğine ve mağdurun nasıl sanıklaştırıldığına dair kolektif bir tanıklık dinledik.
Reşit Kibar’ın ölümü ve dava süreci
Özetle, olay şuydu: 2016’dan beri Artvin’in Cankurtaran ormanlık bölgesindeki orman köylüleri bu bölgenin önce ağaçlar seyreltilerek konaklamalı mesire alanı, ardından da büyük ihtimalle maden sahasına dönüşecek olmasına karşı direniyorlardı. 3 Eylül 2023’te ormana iş makineleri gelince köylüler de ormanı savunmak üzere alana gitti. Şu anda tutuklu yargılanan fail, ihaleyi kazanan şirkette çalışan Muhammed Ustabaş; şirketi yöneten aileden Fikret Merttürk’ün silahıyla köylülere ateş açtı. Reşit Kibar öldü, dört kişi yaralandı. Fikret Merttürk tutuksuz yargılanıyor; mahkeme bu olayın hak savunucularına karşı ve şirketin de parmağı olan planlı bir saldırı olduğunu kabul etmiyor. Hakimin dediği gibi; “bitkilerle ilgilenmiyor”.
