Ertuğrul Kürkçü
“[…] ABD-SDG ortaklığının gerekçesi değişiyor: SDG’nin sahadaki birincil IŞİD karşıtı güç olarak asıl [işlevi] büyük ölçüde sona erdi; çünkü Şam artık IŞİD gözaltı tesisleri ve kamplarının kontrolü dahil, güvenlik sorumluluklarını devralmaya hem istekli hem hazır. Son gelişmeler, ABD’nin SDF’nin ayrı rol üstlenmesini sürdürmek yerine geçişi aktif olarak kolaylaştırmakta olduğunu gösteriyor”
Washington’ın Suriye Özel Temsilcisi Thomas Barrack’ın Şam ve Haseke arasındaki halen sürmekte olan kırılgan ateşkesi gerekçelendirirken sergilediği buzdan soğuk emperyalist mantık fazla söze gerek bırakmıyordu.
Çatışan ultra-milliyetçi tarafların son on yıldır, hemen her gün tamamen zıt amaçlarla ama hararetle tekerlediklerinin aksine görüyoruz ki, ABD Suriye’de “Kürtlerin baş müttefiki” değil, tam da olması gerektiği gibi, kendi çıkarlarının bekçisiymiş.
ABD’nin Barrack’tan önceki Suriye Özel Temsilcisi James Jeffrey de birkaç gün önce “Kürtlere ihanet” suçlamalarına karşılık “SDG ile ilişkileri[nin] ‘geçici, taktiksel ve karşılıklı çıkara dayalı” olduğunu hep ifade ettiklerini anımsatırken 2018’de Atlantik Konseyi’ndeki vaazını tekrar ediyordu.
Anadolu Ajansı o tarihteki haberinde Jeffrey’in “Devletaltı yapılarla kalıcı işimiz olmaz” dediğini kapsamıştı: “SDG ile ilişkimiz taktikseldir, karşılıklı çıkara [IŞİD ile mücadeleye] dayalıdır.”
İşin aslı, Jeffrey’in o sözleri de esasen, bir yıl önce Dışişleri Bakanlığı yetkilisi Jonathan Cohen’in Washington’daki Orta Doğu Enstitüsü’nde bir panelde söylediklerinin tıpkı basımıydı: Ona göre de ABD’nin YPG ile ilişkisi “geçici, karşılıklı çıkara dayalı ve taktiksel”di. Cohen daha da ileri giderek şöyle demişti: “YPG’ye hiçbir şey vaat etmiş değiliz.”
