Hicri İzgören
Modern dünya bizi devasa bir bilgi sağanağının altında bırakırken, ironik bir şekilde bizi en temel insani yetimiz olan sorgulamaktan uzaklaştırıyor ne yazık ki.
Günlük hayatın hızı, geçim derdi ve benzer sorunlar dijital dünyanın sunduğu hazır düşünceler arasında, zihnimizi bir tür otomatiğe bağlıyor ve sorgulamaktan uzaklaştırıyor.
Sorgulamak, doğası gereği huzursuz edicidir bir bakıma… Bir şeyi, bir olguyu sorguladığınızda, yıllardır üzerine inşa ettiğiniz doğruların sarsılma riskini göze alırsınız. Bu da beraberinde belirsizliği getirir. İnsan belirsizliği sevmez, her zaman bilindik olanın peşindedir.
Sorgulamaktan kaçınmak, zihinsel bir “yankı odasına” hapsolmaktır. Kendi görüşlerimizi doğrulayan haberleri okumak, bizimle aynı fikirde olan insanlarla arkadaşlık etmek vicdanımızı ve zihnimizi geçici olarak rahatlatır. Ancak bu rahatlık, gelişimimizi durduran bir uyuşturucudur.
Sorgulamanın önündeki engeller sadece kişisel değil, aynı zamanda toplumsaldır: Bir grubun parçası olmak, hayatta kalma güdümüzle ilgilidir. Grubun genel geçer doğrularını sorgulamak, dışlanma riskini doğurur.
Derinlemesine düşünmek enerji harcatır. Sosyal medyanın birkaç saniyelik içerikleri bizi hızlı tüketime alıştırdığı için, karmaşık meseleler üzerine kafa yormak artık kişiye zor geliyor.
***
Günümüzdeki bilginin çokluğu, hangisinin doğru olduğunu seçmeyi zorlaştırıyor. Biz de çaba sarf etmek yerine, önümüze ilk düşen doğru’ya” sarılıyoruz.
Sorgulamayan bir zihin, başkalarının yazdığı bir senaryoda sadece bir figürandır. Kararlarımızı gerçekten biz mi veriyoruz, yoksa bize sunulan seçenekler arasından en popüler olanı mı seçiyoruz? Sorgulamak sadece sistemi veya otoriteyi eleştirmek değildir; en başta kendini sorgulamaktır. Bizi birey yapan da budur.
