16 Kasım 2026 Nûmedya24
Köşe Yazısı

D. Bahçeli ne diyor?

Bahçeli’nin açıklaması, MHP’nin silahlı çatışmanın sona ermesini ve demokratik siyasetin önünün açılmasını kendi siyasi diliyle savunması bakımından önemli bir adım. Bu adımın kalıcı bir barışa dönüşüp dönüşmediğini gündelik hayatta göreceğiz.

Doğu ERGİL

BAHÇELİ, 50 maddelik bildiri yayımladı.

Devlet Bahçeli, TÜRKGÜN’e yaptığı açıklamada “Terörsüz Türkiye”yi, PKK’nın silah bırakması ve örgütsel varlığına son vermesiyle başlayan, toplumsal uzlaşma, kalkınma ve bölgesel istikrarı da kapsayan bir devlet politikası olarak sunuyor. Dünyadaki güç mücadelesinin ve Türkiye’nin çevresindeki çatışmaların, içeride ertelenmiş sorunları çözmeyi daha acil hâle getirdiğini savunuyor. MHP’nin bu girişimde üstlendiği rolü de “tarihsel sorumluluk” olarak tanımlıyor.

Metin, sürecin başlangıcına Bahçeli’nin Ekim 2024’te DEM Parti milletvekilleriyle tokalaşmasını ve ardından yaptığı çağrıyı yerleştiriyor. PKK’nın fesih ve silah bırakma açıklamasını, bir grup mensubun silah bırakmasını ve TBMM’de yürütülen komisyon çalışmalarını sonraki aşamalar olarak sıralıyor. MHP, süreci devletin egemenliği ve anayasal bütünlük çerçevesinde, Türkiye’nin kendi iradesiyle yürüttüğü bir girişim olarak tanımlıyor ve pazarlık  yapıldığı yorumunu reddediyor. Kalıcılık için de Meclis’in rolünü, hukukun üstünlüğünü, temel hakları ve bölgesel kalkınmayı vurguluyor.

Metnin en önemli siyasi cümlesi, “Dünün paradigmaları bugünün arayışlarına cevap veremiyor” tespitidir. Bahçeli, MHP’nin devletin birliği ve egemenliği konusundaki çizgisini koruyarak güvenlik politikalarının sınırını kabul ediyor. Özellikle 29, 44 ve 48. maddelerde şiddeti besleyen koşullara, demokratik siyasetin rolüne ve hukuk düzeninin niteliğine yer verilmesi önemli. Bu maddeler ciddiye alındığında, demokratik siyasetin alanını genişletmek sürecin kalıcılığı için bir koşul hâline geliyor.

Metnin temel açığı ise “terör sorunu” ile “Kürt meselesi” arasındaki ilişkinin açıkça kurulmamış olması. PKK’nın feshi ve silahsızlanması, silahlı çatışmanın sona ermesiyle ilgili. Kürt kimliğinin kamusal hayatta nasıl karşılık bulacağı, dil ve kültür alanındaki taleplerin nasıl ele alınacağı ve seçilmiş temsilcilerin hangi güvencelerle siyaset yapacağı ise demokratik düzenin konusu. Açıklama, farklılıkların tanınmasından ve ortak vatandaşlıktan söz ediyor. Bu ilkelerin hangi haklara, kurallara ve uygulamalara dönüşeceğini büyük ölçüde açık bırakıyor.

Benzer bir açıklık ihtiyacı “toplumsal mutabakat” için de var. Bir devlet politikası ile toplumun farklı kesimlerinin üzerinde uzlaştığı bir düzen arasında katılım bakımından önemli bir fark var. Meclis komisyonu bu katılım için bir zemin sağlayabilir. Mutabakatın kapsamını ise siyasi partilerin yanı sıra çatışmadan doğrudan etkilenen insanların, mağdur ailelerinin ve sivil toplumun görüşlerinin kararlara ne ölçüde yansıdığı belirler.

Benim okumam şu: Bahçeli’nin açıklaması, MHP’nin silahlı çatışmanın sona ermesini ve demokratik siyasetin önünün açılmasını kendi siyasi diliyle savunması bakımından önemli bir adım. Bu adımın kalıcı bir barışa dönüşüp dönüşmediğini gündelik hayatta göreceğiz.

Bir yurttaş kimliğini özgürce ifade edebiliyor, talebini Meclis’e taşıyabiliyor ve hakkını bağımsız bir yargı önünde arayabiliyorsa, “binyıllık kardeşlik” söylemi eşit yurttaşlıkta somut bir karşılık bulacak demektir.

İlgili Haberler

Faik Bulut yazdı

Rojavalı Kürt araştırmacı yazar Sihanuk Dibo’nun Öcalan’a dair değerlendirmesi

"Günümüzde maruz kalıp tanık olduğumuz yönelmeler eleştiri değil; planlı programlı hedef alma faaliyetleridir. Burada da ince bir ayrım yapmak durumundayız: Bilinçli hedef alanlar ile sözlü saldırıları bilinçsizce nakledenler! Nakilciler (söz taşıyıcılar) bilerek yahut bilmeyerek şu yahut bu kesimlerin yıkıcı gündemlerinin tehditkâr fikirlerine hizmet etmekteler. Kimileri de kişisel kazanımlar elde etmek için böyle yaparlar; bu tutumları geçici olmakla birlikte içten pazarlıklıdır. Belki de şu özdeyişin kapsamına girerler: Kâfirin fikrini nakleden de kâfirdir."

Akın Olgun yazdı

“Uzayan nişanın davulu çalmaz”

86 milyonluk ülkeye korku ve hukuksuzluk vaat eden bir yönetimin, kendi iç krizlerini yönetmesi olası görünmüyor. Korku ve hukuksuzluk sessizliği sağlayabilir elbette ama biriken öfkeyi ve iç konuşmaların huzursuzluk sendromunu engelleyemez. Dolayısıyla, önünde iki seçenek var: İlki, hukuksuzluğu, baskıyı ve zoru kullanarak, korkuyu araçsallaştırmaya devam etmek. İkincisi, demokratik açılımlarla, toplumun nefes alacağı alanlar açarak, yeni anayasa ve süreç başlığından hareketle, toplumu yarına dair umutlu kılmak.

Faik Bulut yazdı

ABD iç ve dış politikasında seçim sonrası muhtemel değişiklikler

... Irak-Suriye hattındaki yabancı enerji şirketlerinden birine arka çıkan emlakçı tüccar Tom Barrack’ın da azli mümkündür. Esasen kendisinin geçen hafta Suriye geçici Başkanı Ahmed Şara’yı eleştirmesi, Alevi, Dürzi ve Kürtlere yönelik siyasetinden hoşnut kalmaması ve Suriye’ye yatırım yapmanın kazançlı olmadığını söylemesi dikkat çekici olmalıdır. Barrack’ın bir eliyle Şara’nın ensesine tokat vurması, diğer eliyle külahını düzeltmesi hayra alamet olmasa gerek!

Anasayfa