Fransa İçişleri Bakanlığı, yerel seçimler öncesi yayımladığı genelgede sosyalist Jean-Luc Mélenchon’un hareketi La France Insoumise’i ilk kez “aşırı sol” blokta sınıflandırdı. Karar, hem LFI cephesinde hem de akademik çevrelerde “siyasal bir damgalama” ve “tehlikeli bir simetrileştirme” olarak değerlendiriliyor.
HABER MERKEZİ – Fransa’da siyasi dengeleri sarsabilecek bir karar alındı. İçişleri Bakanlığı, 2 Şubat tarihli ve belediye seçimlerinde adayların siyasi eğilimlerine ilişkin yayımladığı genelgede, La France insoumise’i (LFI) ilk kez “aşırı sol” kategorisine dahil etti. 2016’daki kuruluşundan bu yana daha önce “sol” blokta sınıflandırılan hareket, bundan böyle kendilerini aşırı sol olarak tanımlayan İşçi Mücadelesi (Lutte ouvrière) ve Sürekli Devrim (Révolution permanente) gibi yapılarla aynı kategoride gösterilecek.
Bu değişiklik, 2022 cumhurbaşkanlığı seçimlerinin ilk turunda Mélenchon’a oy veren 7 milyondan fazla seçmenin tercihinin de fiilen “aşırı sol” hanesine yazılması anlamına geliyor. LFI karara karşı Danıştay’a başvuracağını duyurdu. Yüksek mahkemenin bir ay içinde karar vermesi bekleniyor.
AŞIRI SAĞ NORMALLEŞTİRİLİYOR, SOL ‘AŞIRILAŞTIRILIYOR’
Mélenchon’un çevresi, kararı “muhalefet tarzlarına yönelik bir yaptırım” olarak nitelendiriyor. Hareketin Ulusal Meclis’teki grup başkanı Mathilde Panot ise bunun “aşırı sağı normalleştirip, temsil ettikleri halk blokunu şeytanlaştırma girişimi” olduğunu savundu.
İçişleri Bakanı Laurent Nuñez ise tercihini savunuyor. Nuñez, LFI’nin “sivil itaatsizlik çağrıları”, Sosyalist Parti başta olmak üzere diğer sol partilerle ittifaktan uzaklaşması ve “kimlik temelli toplumsal vurguları” gerekçe gösteriyor. Bakan daha önce de LFI’yi “parlamenter tartışmayı reddetmek”, “sistematik güvensizlik önergeleri vermek” ve hükümetle çalışma toplantılarına katılmamakla suçlamıştı.
Ancak bu gerekçeler tartışmalı. Ocak ayında Maliye Bakanlığı’nın bütçe toplantısına “aşırılar hariç” tüm Meclis gruplarını davet etmesi ve LFI ile aşırı sağcı Ulusal Birlik’i (RN) aynı sepete koyması zaten dikkat çekmişti. Buna karşın toplantıya katılmayan komünistler ve ekolojistler “aşırı sol” kategorisine alınmadı.
KARAR NASIL DEĞERLENDİRİLİYOR?
Mediapart’ta yer alan Mathieu Dejean imzalı analizde, siyaset bilimi alanında çalışan araştırmacılara göre mesele yalnızca teknik bir sınıflandırma değil. Sosyo-tarihçi Bernard Pudal, bu tür etiketlemelerin “ideolojik bir mücadele”nin parçası olduğunu belirtiyor: “Sınıflandırma yapan aktörler, kendi yorum sistemlerini de açığa vurur. Bu, solu bölmenin ve ‘aşırılar birbirine benzer’ fikrini yerleştirmenin bir yoludur.”
Siyaset bilimci Manuel Cervera-Marzal da benzer görüşte. Ona göre LFI’ye “aşırı sol” denmesi, hareketten çok bu kavramı kullananlar hakkında fikir veriyor: “LFI’de bir sola kayış yok; siyasal alanın sağa kayışı ve merkezin radikalleşmesi var.” Cervera-Marzal, François Mitterrand’ın 1981 programındaki 110 önerinin, LFI’nin 2022 programından çok daha radikal olduğunu hatırlatıyor.
Karar, 2022’den bu yana LFI’ye yönelik artan marjinalleştirme eğiliminin son halkası olarak görülüyor. Mélenchon’un cumhurbaşkanlığı seçimindeki yüksek oy oranı ve sol ittifakın LFI etrafında şekillenmesi sonrası başlayan siyaset ve medya baskı (LFI-bashing) sürecinin hız kazandığı belirtiliyor. Eleştirmenlere göre bu söylem, sağcı Marine Le Pen çizgisinin yıllar içinde klasik sağ ve merkez tarafından benimsenen bazı tezleri sayesinde “normalleştiği” bir dönemde, siyasal ekseni yeniden tanımlama işlevi görüyor.
