Ağrı sabaha kadar bekler mi?
Mecit ZAPSU yazdı
Ağır hastalığı bilinen bir insanı tedavisiz bırakmak, onu ölüme terk etmektir. Hangi sevkin neden geciktiğini, hangi başvurunun kimin önünde beklediğini sormak da bu yüzden önemli. Bu kararların hesabı sorulmadıkça aynı bekleyişi başka aileler yaşayacak.

Mecit ZAPSU
Adalet Bakanlığı’nın önünde otururken aklımdan çıkmıyor. Cezaevinde ağrı çeken bir insan geceyi nasıl geçirir? Bir yanına dönersin, ağrı dinmez. Doğrulup yatağın kenarına oturursun. Biraz öyle kalınca nefesin açılır gibi olur. Yeniden uzanmaya çekinirsin.
Gece uzadıkça insanın aklına sabah doktora götürülüp götürülmeyeceğinden önce başka bir soru gelir. Bu geceyi çıkarabilecek miyim?
Evin’i 3 Kasım’da gördüğümde gözle görülür biçimde zayıflamıştı. Ağrıyla yürümeye çalışıyordu. Geceleri uyuyamadığını anlattı. Görüş bittiğinde ben kapıdan çıktım, o ağrısıyla içeri döndü. Şimdi kanser tedavisinin başlamasını bekliyoruz. Telefon çalmadığında insan bir süre sonra telefonu eline alıp kendisi bakıyor. Belki bugün hastaneye yatırırlar, diyoruz. Akşam oluyor. Ertesi sabah aynı cümleyi yeniden kuruyoruz.
Nöbetimizde durumu ağır olan 58 hasta tutsağın sesini duyurmaya çalışıyoruz. Evin’i düşünürken sayıları unutuyorum. Sonra Newroz Bozkurt’un Etlik Şehir Hastanesi’nin mahkûm koğuşunda tedavi gördüğünü düşünüyorum. Botan Karasu’nun adını anıyoruz. İHD’nin kasım açıklamalarında Hatice Yıldız’ın adı var. 77 yaşında, demansı ilerliyor. Hasan Rüzgâr, derneğe gönderdiği mektuplarda ayakta durmakta zorlandığını, sık sık düştüğünü anlatıyor. Celal Yıldırım cezaevinde kalp krizi geçirdiğinde İHD, tedavisinin kesintisiz sürmesi için çağrı yaptı. Elli sekiz derken her biri kendi gecesini yaşayan insanlardan söz ediyoruz.
Tuncer Sağlam için 23 Eylül’de infaz erteleme başvurusu yapıldı. İHD’nin açıkladığına göre başvuruya yanıt gelmeden, 7 Kasım’da hastanede yaşamını yitirdi. Bir dosya ertesi gün yeniden açılabilir. Hastanın kaybettiği geceyi geri getiremeyiz. Tuncer Sağlam’ın adı, Bakanlığın önünde geçen bir saatin içeride neye mal olabileceğini anlatmaya yetiyor.
Adalet Bakanlığı’nın önündeyiz, çünkü Bakanlık sorumluluğunu yerine getirmiyor. İHD’nin raporlarına yıllardır geciken sevkler, aksayan tedaviler ve karşılıksız kalan başvurular giriyor. Tehlike kendilerine bildirildiği hâlde gerekeni yapmayanlar, gecikmenin sonuçlarından sorumludur.
Ağır hastalığı bilinen bir insanı tedavisiz bırakmak, onu ölüme terk etmektir. Hangi sevkin neden geciktiğini, hangi başvurunun kimin önünde beklediğini sormak da bu yüzden önemli. Bu kararların hesabı sorulmadıkça aynı bekleyişi başka aileler yaşayacak.
Tedavi herkesin hakkıdır. Bir hakkı yetkilinin insafına bıraktığınızda, insanı kendi hayatı için kapı kapı dolaşmaya mecbur edersiniz. Yaşama hakkına saygı, o kapıyı insan hâlâ kurtarılabilecekken açmayı gerektirir. Ağır hasta tutsaklar gecikmeden hastaneye yatırılmalı. Hastanenin olağan servislerinde, hastalıklarına uygun koşullarda, herkesle eşit bakım görmeliler.
Bakıma elverişsiz mahkûm koğuşlarına gönderilme uygulaması sona ermeli. Tedavilerini cezaevi dışında sürdürebilmeleri için infazları geri bırakılmalı.
Bakanlığın önünde oturmaya devam ediyoruz. Akşam olduğunda Ankara’da mesai bitecek. İçeride bir insan, nefesi açılsın diye yatağının kenarına oturacak. Biz bu gece de onun sabaha ne hâlde çıkacağını bilmeden bekleyeceğiz. Bakanlık ise tehlikeyi bilerek bir geceyi daha geçirmiş olacak.

Kahve içtikten sonra telvesini saklayın: İşte 3 farklı kullanım alanı
Nûmedya24 uygulaması
Nûmedya24'ü cebinize ekleyin
Telefonunuza ya da bilgisayarınıza ekleyin: tek dokunuşla açılsın, okuduğunuz haberler bağlantısız da okunsun.

























