Gazeteci, tarihçi ve yazar. 1990'lardan itibaren Alevilik, Kürtler, Filistin Devleti, FKÖ, Ortadoğu ve İslam tarihi, İslamcı örgütler, laiklik, tarih, siyaset, kültür vb. konular üzerine 40'a yakın tarih, araştırma, gezi yazısı ve anı kitabına imza atmıştır.
Günümüz siyasetine de ışık tutan ve üzerinde dikkatle durulması gerektiğine inandığımız ilk alıntımız şöyle: “Bir siyasi hareketin başına gelebilecek en büyük felaket, yöneticilerin ilahlaşmasıdır ki, ilahların kavgası, herkesi ifsat eder. Siyasette sorun güç sahibi olmak değil gücü paylaşamamaktır.”
Görüştüğüm kişilerin ortak paydası şudur: Kürt meselesine ilişkin araba yokuşun %80’ini aşmış ama yolun %20’sinde takılıp tıkanmıştır. Önümüzde iki yaşamsal tercih vardır: Birileri, takılıp kalan arabaya tekmeyi vurup dereye yuvarlamayı tercih ederken bilhassa Öcalan’a hasımlık ve karalama temelinde tutumlarını gerekçelendiriyor; ikinci bir kesim ise yolda takılıp kalan arabaya omuz verip legal ve yasal yollardan düze çıkmasına yardımcı olmayı tercih ediyor.
Bu tiplerin AKP iktidarı ile gizli kapaklı ilişkilerinin incelenmesi, bizi şu sonuca götürebilir: DEM geleneğine saldıranlar ve onları mürit diye damgalayanların önemli bir kısmı artık “devletin müritleri” oluvermişlerdir.
Ebu Nidal uluslararası alanda pek çok sansasyonel eyleme ve şiddet olayına imza attıktan sonra Irak’ın başkenti Bağdat’a sığınmıştı. O sıralarda başta ABD olmak üzere uluslararası koalisyon ülkeyi işgal edip Saddam rejimini devirme hazırlığı yapıyordu. Derken Ebu Nidal 2002 yılında aniden ve gizemli bir şekilde ortadan kayboldu.
Ebu Nidal’ın ilk operasyonu 5 Eylül 1973 tarihinde gerçekleşir. Silahlı 5 kişi Al-Iqab (Cezalandırma) örgütü adına Paris’teki Suudi Arabistan Elçiliğini ele geçirerek içerideki 11 kişiyi rehin alır. Kral Hüseyin’e karşı suikast planladığı suçlamasıyla Şubat 1973’te Ürdün’de hapse atılan Ebu Davud serbest bırakılmazsa binayı içindekilerle beraber havaya uçuracaklarını bildirirler.
Kürdistan Bölgesi’ndeki çeşitli siyasi grupların ittifakı olan Kürdistan Cephesi, yönetim boşluğu ve çifte ambargonun zorlamasıyla genel seçime gitmeye karar verdi. Amaçları, halkın temel ihtiyaçlarını karşılayacak bir yönetim kurmaktı. 19 Mayıs 1992’de yapılan seçim, Irak tarihindeki ilk parlamento seçimiydi.
YNK (Kürdistan Yurtseverler Birliği), 1970’lerin ikinci yarısında birlikte çalıştığı ve hatta bazı elemanlarının kamplarında siyasi-askeri eğitim gördüğü Marksist Filistinli örgütlerin 1970’lerde kendi davalarını dünya gündemine taşımak amacıyla gerçekleştirdikleri uçak kaçırma benzeri eylemlerden esinlenmiş olabilir.
Böylece küresel ultra sağcıların simgesi sayılan Trump ile emlakçı özel temsilcileri ve bilhassa ABD’nin Türkiye Büyükelçisi Tom Barrack’ın Osmanlıya ve otoriter AKP iktidarına (R. Tayyip Erdoğan’a) hayranlığının sebebi umarım açıklık kazanmıştır. Keza Ortaçağ şeriat düzenini getirmek isteyen cihatçıların lideri/komutanı Colani hükmündeki Suriye’de merkezi hükümeti alabildiğine desteklediği de belli olmuştur. Aynı Barrack’ın Ortadoğu’daki krallıklar ile petro-dolar şeyhlikleri için “müşfik monarşiler” sıfatını niçin kullandığı da daha iyi anlaşılıyor.
