
Eşit ve özgür katılımda; kürsü, divan, protokol
Asıl ihtiyaç, bilgiyi kaynağına yabancılaştırarak siyaseti yeniden “merkez”e yerleştirmek değil, merkezi dağıtarak her bir toplumsal alanı birbirini gören, birbirine temas eden ve birbirini dönüştüren eşit bir ilişkisellik içinde yeniden örgütleyebilmektir. Bu anlamda siyaset, yalnızca profesyonel bir faaliyet ya da özel bir alan değil; gündelik hayatın, akademinin, kültürün ve en sıradan toplumsal pratiklerin içinde sürekli yeniden üretilen bir ortaklık biçimidir.







