1994 yılında başladığı gazeteciliğinin 17 yılını Radikal Gazetesi’nde geçirdi. Gazete Duvar’ın kurucu editörleri arasında yer aldı. “Dünya Hali” (Radyo Sputnik) programını ve İMC TV’de sunuculuk ve medya eleştirisi yaptı. Gazete Duvar’dan ayrıldıktan sonra Artı Gerçek’te köşe yazmaya başladı. Hukuk, çalışma hayatı ve siyaset üzerine yazılarla öykü ve şiir yazıyor.
21 Mayıs sonrası siyasi manzaradan kaygılanmamak için ya iktidar nimetlerinden fazla yararlanmak ya da nihilizme kapılmış olmak gerek. Kriz var. Görünen yüzde CHP’nin krizi bu, görünmeyen, derin yüzde ise iktidarın yapısal krizine şahitlik ediyoruz.
Bahçeli’nin 22 Ekim 2024 tarihli beyanı gibi herkesi şaşırtan, beklentilere ve bakış açılarına göre kızdıran, kaygılandıran ya da sevindirip umutlandıran beyanlarına bir yenisi eklendi. Tam da bir süreçte bir tıkanma (yani istemsiz engel) ya da bekleme (yani iradi karar) olup olmadığı tartışılırken gelen beyan zamanlama, üslup ve içerik açısından şimdiye kadar olanlardan belirgin biçimde ayrılıyor. Sevinmek için de, kaygılanmak için de, kızmak için de yeterinden fazla malzeme var, niyetim umut ya da umutsuzluk alametleri aramak değil, mümkün olduğu kadar duygulardan arınmış biçimde analiz yapabilmek.
CHP ve (geri dönülse de) Bilgi Üniversitesi kararları, siyaseti ve hukuku bozan değil, inşası süren rejimin yeni siyaset ve hukukunu inşa eden kararlar. İktidar “kendi kuyruğunu yiyen” ejder değil, deri degiştiren yani büyüyen Leviahtan’dır.
Mevcut manzara Öcalan’ın talep ettiği (ve taahhüt ettiği) “hukuk ve siyaset zemininin” oluşturulacağına dair umut bağlanacak bir adımın olmadığını gösteriyor. Bahçeli’nin “umut hakkı” sözü ile başlayan süreç bir “umut spekülasyonu” sürecine mi evriliyor?
Kürt yok kabul edilirken kullanılması da suç olan Kürt kelimesi artık “tabu” değil, Kürtçenin hakları tamam edilmiş değilse bile kelimeye alerji artık ciddiye alınır bir şey değil. Fakat anlaşılan “Kürdistan” kelimesi hâlâ hayli rahatsız edici bir kelime ki Başdanışman böyle celallendi.
Gazeteciliğin kamusal/kamu yararına faaliyet yönünü ciddiye alan bir siyaset, hele de özgürlük, demokrasi, insan hakları, emek, işçi hakları, barış… gibi sol ya da sosyal demokrat iddialar taşıyan siyasetler, aynı terimlerle yayıncılık yaparak kamuoyunun iltifatını kazanan ama meslek kurallarını hiç önemsemeyen, faaliyetini sömürü üzerine oturtan yapılara hiç değilse hürmet göstermeyerek işe başlayabilirler.
Gerçekte 1966 Ortaca’dan başlayıp, Çorum, Maraş ya da Madımak saldırıları cumhuriyetin Alevi politikaları çerçevesinde bakıldığında Dersim ile bir süreklilik içindedir. Aynı Dersim’in Kürt politikaları konusunda da çok önemli bir istasyon olması ne şaşırtıcıdır, ne de çelişkilidir.
“Kripto kılıç artığı": Üç kelimeyle soykırımcı ırkçılık
