Ercüment Akdeniz
Kökleri eski çağlara dayanan Galata ve Pera haritası birçok göç hareketini kucakladı. Savaş durumlarındaki pozisyonlarına göre Cenevizliler ve Venedikliler “mahalle” hâkimiyetinde yer değiştirdiler. Kimi zaman birbirine düşürüldüler. Onuncu yüzyılda Bizans’ın merkezine, Kostantinopolis’e doğru akan göçler Levant toplumunu oluşturdu. Sosyoekonomik nedenlerin yanında Levanten ve Dominiken tarikatları göç hareketleri içinde etkin bir rol oynadılar. İstanbul’un fethiyle birlikte (1453) dalgalanan demografi bir süre sonra “koruma”/kontrol altına alındı ve Levanten topluma bazı ayrıcalıklar tanındı.
İstanbul’da yaşayan Latin cemaatinin altın çağı olarak 19’uncu yüzyıl sonları ve 20’nci yüzyıl başı gösterilir. Zira “bu dönemin en önemli simgesi; iş bulmak ve daha rahat bir hayata kavuşmak için Osmanlı İmparatorluğu’na akın eden yabancı göçmenler” oldu. Aynı dönemlerde ucuz gıda ihtiyacı nedeniyle Amerika ve Osmanlı topraklarına göçlerin artmasına da dikkat çekmek gerekir. Levanten toplum İstanbul’da mülk edinme hakkına da kavuşmuştu.
