Hicri İzgören
Suriye hükümeti ile Suriye Demokratik Güçleri (SDG) arasında beklenmedik uzlaşı, Türkiye’nin iç dinamikleri ve barış sürecini de etkiler nitelikte. Bu entegrasyon hamlesi, sadece Suriye’nin iç dinamiklerini değil, aynı zamanda Türkiye’deki barış sürecini de yeni bir çekim merkezine taşıyor. Bu gelişmelerin Türkiye’deki barış sürecine olası etkileri düşünüldüğünde birçok olumlu çağrışım yaratıyor insanda; en başta akıllara gelen şey sınır ötesindeki çatışma riskinin azalması, Türkiye’nin iç siyasette güvenlik odaklı politikalardan diyalog odaklı politikalara geçişini kolaylaştırabilir düşüncesi.
Yani Suriye’deki bu anlaşma, Ankara’nın içerideki çözüm sürecini ‘güvenlik tehdidi’ azaldı argümanıyla daha rahat yürütmesini sağlayabilir.
Eğer Suriye’deki entegrasyon süreci Kürt toplumunun haklarını güvence altına alan demokratik bir anayasa ile taçlanırsa, bu durum Türkiye’deki süreç için bir bölgesel istikrar modeli teşkil edebilir. Suriye’deki dengeler değiştikçe, Türkiye’de iktidarın söylem dilinde de bir yumuşamayı gerektirir.
Özetle: Suriye’de varılan anlaşma, Türkiye’nin elini stratejik olarak güçlendirirken; sürecin psikolojik ve toplumsal ayağındaki rızayı etkilemesi beklenebilir.
Suriye’deki entegrasyonun Türkiye’deki barış süreci üzerindeki “bahane duvarlarını” yıktığı konusunda birleşiyor. Ancak iktidar bu süreci bir “tasfiye ve kontrol” başarısı olarak görürken, muhalif kanat bunu bir “demokratikleşme mecburiyeti” olarak okuyor. Bu resmi tepkilerde farklı yaklaşımlar görülse de genel olarak bu anlaşma Türkiye’de yürütülen barış sürecine stratejik bir derinlik ve nefes alanı kazandırabilir
