Şükrü Aslan
2 Temmuz 1993’de Sivas Madımak Otel’de yaşanan büyük kıyım üzerine bugüne dek pek çok şey söylendi, yazıldı. Bunlar Madımak Hafıza Merkezi arşivi içinde kamuya açılmış bulunuyor. Bugün henüz o arşive girmemiş bir yazılı anlatının; kıyımın hemen ardından, 3 Temmuz günü İçişleri Bakanlığı tarafından Sivas’a gönderilen Mülkiye Müfettişi Muzaffer Dilek’in, ‘Geçen Zaman İçinden Kendi Tanıklığımın İzinde’ adlı kitabında yer alan bazı notlardan bahsedeceğim.
Kaymakamlık, Mülkiye Müfettişliği, Bakanlık Genel Sekreterliği, Valilik ve Danıştay Üyeliği gibi görevlerden sonra emekliye ayrılan Muzaffer Dilek’in, Madımak’a dair yazdıkları ‘Mülkiye Müfettişinin Gözünden Sivas Kalkışması’ başlığı altında yer alıyor ve yazılma gerekçesi oldukça çarpıcı: ‘Bana göre Cumhuriyet tarihinin en vahim ve en canavarca hislerle gerçekleştirilmiş olayını, birinci elden incelemiş bir bürokrat olarak görüş ve değerlendirmelerimi yapmadan öteki dünyaya gitmek istemedim. Bu trajik olayla ilgili vakıf olduğum şeyler benimle kalsın istemedim.’
Kitapta soruşturma sürecinde tanıklık edilen tuhaflıklara dair detaylar oldukça dikkat çekici. Mesela Sivas Valiliği’nden istenen bilgi ve belgelere yanıt olarak gelen yanıtta, mevzuat gereği her gün saat 11.00’de yapılması zorunlu olan Asayiş Saati toplantı tutanağının yer almamış ve neden gönderilmediğine dair bilgi verilmemiş olması gibi. Ya da Tugay Komutanı’na iletilen soruların yazılı yanıtlarının aynı gün iletilmesi için mutabık kaldıkları halde, komutanın yazılı yanıt göndermek yerine, bir ulakla selam göndermekle yetinmesi gibi. Daha başka örnekler de var.
