Fatih Polat
Bir grup araştırmacı ve sendika uzmanının 2014 yılı sonunda bir araya gelerek oluşturduğu Emek Çalışmaları Topluluğunun ilk çalışması olan “2015 işçi sınıfı eylemleri raporu”, Bursa Oyak Renault Fabrikasında başlayan, önce TOFAŞ ve yan sanayiye, daha sonra birçok kente yayılan eylemlere dair önemli veriler sunmuştu. Rapor, 2015 yılında ‘Metal Fırtına’ diye anılan süreçte, 628’i iş yeri temelli, 754 işçi eylemini kayıt altına almıştı.
Arkadaşımız Uğur Zengin’in, ‘Metal Fırtına’ yılı 2015’e bakış: Savaş, işçilerin eylemini baskılıyor’ başlığını taşıyan ve Evrensel’de 21 Mart 2016 günü yayımlanan haberinden bir bölüm şöyle: “Rapora göre, 2015 yılı ocak ayında Birleşik Metal-İş’in greviyle beraber başlayan, Bursa’da Metal işçilerinin başlattığı eylemlerle devam eden eylem dalgası savaş ikliminin devreye girmesiyle, Suruç, Ankara ve Diyarbakır Katliamlarının yaşanmasıyla sönümlenmeye başladı ve eylem sayısı neredeyse yarı yarıya indi.”
Bu eylemler bastırılıp, ‘Metal Fırtına’ya öncülük eden işçiler, fabrikalardan tasfiye edilmiş olsa da, son on yılda, irili ufaklı devam eden ve bazıları Cumhurbaşkanı kararıyla yasaklanmış olmasına rağmen geri adım atmayarak başarıya ulaşan grevlere tanıklık ettik.
